Jaarlijkse uitkering en minimum, compatibel

Gedeeld gezag

Al jaren worden de meeste echtscheidingen opgelost via gedeeld gezag, waarbij de ouders om de beurt voor de kinderen zorgen. Wat betreft jaarlijkse alimentaties ten behoeve van de kinderen, is de situatie als volgt:

• Met gedeeld gezag zouden er in theorie geen jaarlijkse alimentaties ten behoeve van de kinderen moeten worden opgebouwd (precies omdat er een gelijkheid in het gezag is).
• Echter, als een van de echtgenoten financieel in de problemen zit of er een groot economisch onevenwicht bestaat, verplichten veel rechters de ander om deze alimentaties te betalen.

In deze situatie rijst de vraag of de betalende partijen van deze alimentaties tegelijkertijd de twee bestaande prikkels voor deze gevallen kunnen toepassen: aan de ene kant, het minimum per afhankelijke dat van toepassing is wanneer men samenwoont met de kinderen; en aan de andere kant, de vermindering van de progressiviteit die de wet voorziet wanneer deze pensioenen worden betaald.

De mening van de Belastingdienst

Tot nu toe is de Belastingdienst tegen deze compatibiliteit, omdat zij van mening is dat dit in strijd is met de regelgeving. Volgens de wet op de inkomstenbelasting, zijn de toepasbare prikkels voor alimentatie gereserveerd voor die belastingplichtigen die geen recht hebben op het minimum per afhankelijke . Daarom interpreteert de Belastingdienst dat als een ouder samenwoont met een kind en recht heeft op het minimum, hij de prikkels van de alimentatie niet kan toepassen.

Welnu, een belastingplichtige die het niet eens is met dit criterium heeft de zaak voorgelegd aan het Hooggerechtshof en dit heeft hem gelijk gegeven…

Het zijn compatibele prikkels

Volgens het Hooggerechtshof hebben beide prikkels als doel de gezinnen te beschermen en de gedeelde verantwoordelijkheid van de ouders te bevorderen. Dus, kunnen ze in hetzelfde belastingjaar worden toegepast, afhankelijk van de tijd waarin er een effectieve samenwoning is tussen ouder en afhankelijke, zodat beide regimes niet overlappen .

Zo, in het geval dat door het Hooggerechtshof is beoordeeld – waarin, op basis van een gerechtelijke uitspraak, de betrokken ouder 50% van het jaar met zijn kind samenwoonde –:

• Voor het deel van het jaar waarin er samenwoning is met het kind, kan een percentage gelijk aan 50% van het minimum per afhankelijke worden berekend.
• En, voor het deel van het jaar zonder samenwoning , kan de ouder die alimentatie betaalt genieten van de totale jaarlijkse betalingen van het speciale regime dat van toepassing is op alimentatie (volgens de rechtbank dekken deze betalingen precies de behoeften van het kind voor dat deel van het jaar).

De Hoge Raad stelt ook dat het verhinderen van de toepassing van het speciale regime voor alimentatie op de ouder die kan genieten van het minimum voor afstammelingen (omdat hij de gezamenlijke voogdij heeft) deze ouder in een slechtere situatie zou brengen dan een andere die zich beperkt tot het betalen van alimentatie en niet samenwoont met zijn kinderen . Dit zou indruisen tegen het doel van bescherming van het gezin dat deze incentives nastreven.

Als u in dit geval bent en in de afgelopen jaren geen gebruik heeft gemaakt van incentives in uw inkomstenbelasting voor de alimentatiebetalingen, corrigeer dan uw inkomstenbelastingaangiften van de afgelopen vier jaar en vraag terugbetaling van onterecht ontvangen inkomsten aan.

 

Als u een compensatie- of alimentatieplicht moet voldoen, neem dan contact met ons op. Wij adviseren u over hoe u kunt handelen om de grootste belastingbesparing in uw inkomstenbelasting te behalen.