Vastgoedfinanciering

De zaak betreft een hypothecaire lening waarbij een bodemclausule (een minimale rente van 3%) en een "plafond" (15%) werden toegepast. Twee klanten hebben aangeklaagd naar de bank om onder andere te vragen dat In eerste aanleg oordeelde de rechtbank dat, nog voordat de rechtszaak werd aangespannen, de partijen een novatieovereenkomst hadden ondertekend waarbij de bodemclausule werd geschrapt. Daarom vond de rechtbank het niet zinvol om de bank te veroordelen om een clausule te verwijderen die in de praktijk al niet meer in het contract stond. Toch heeft de rechtbank de bank wel veroordeeld om

In eerste aanleg In een novatie ondertekend waarbij de clausule over de vloer werd geschrapt. Daarom vond hij het niet langer zinvol om te "veroordelen" had geen zin om te "veroordelen" naar de bank om een clausule te laten verwijderen die in de praktijk niet meer in het contract stond. Toch veroordeelde de rechtbank de bank wel terugbetalen van de bedragen die sinds de ondertekening van de lening tot aan de datum waarop de clausule werd verwijderd door die wijziging te veel in rekening zijn gebracht, met de bijbehorende wettelijke rente (en vanaf het vonnis, de procesrente).

De bank ging in beroep, maar het Provinciaal Hof bevestigde het vonnis . Vervolgens ging de bank naar het Hooggerechtshof (TS) en beweerde in wezen dat er geen verplichting was om geld terug te geven als in het vonnis niet uitdrukkelijk de nietigheid van de clausule was verklaard, en dat bovendien de transparantieanalyse niet correct was uitgevoerd

Het TS verwerpt het beroep. Het legt uit dat, hoewel er in het vonnis geen formele nietigverklaring werd uitgesproken (omdat de rechtbanken van mening waren dat er "geen voorwerp" was omdat het al was verwijderd), in de motivering werd aangenomen dat de clausule misleidend was wegens gebrek aan transparantie , en dat daarom de terugbetaling logisch en evident was. Bovendien herinnert het eraan dat de bank ook niet heeft uitgelegd welke specifieke informatie specifieke informatie om het te veel geïnde bedrag terug te betalen gehandhaafd handhaaft het vonnis het terugbetalen van te veel in rekening gebrachte bedragen en de bank wordt veroordeeld tot het betalen van de kosten van het cassatieberoep.

Als u van plan bent een soort operatie of zakelijke transactie uit te voeren die de formalisering van een onroerendgoedkredietcontract omvat, kunnen onze professionals u adviseren bij de verdediging van uw belangen