Doctrine van eigen daden

In dit geval begint alles met een ongeluk tussen een auto en een fiets . De benadeelde fietser vorderde bij de verzekeraar voor de opgelopen verwondingen en schade. Het bedrijf antwoordde met een gemotiveerd aanbod , dat wil zeggen, een uitgelegd en gerechtvaardigd schadevergoeding voorstel, waarbij het de betaling op zich nam zonder te zeggen dat de fietser schuld had (noch exclusief noch gedeeld) of kortingen om die reden toe te passen. De fietser accepteerde de betaling , maar ging later naar de rechtbank omdat hij vond dat hij recht had op een groter bedrag, plus rente.

In de rechtsprocedure probeerde de verzekeraar zich te verdedigen door te beweren dat de fietser de schuldige van het ongeluk was of, als alternatief, dat er samengaan van schuld was (gedeelde schuld) om te verminderen wat hij moest betalen. In eerste instantie accepteerde de rechter deze benadering, en het vonnis werd in beroep bevestigd.

Het Hooggerechtshof (TS), echter, corrigeert deze manier van handelen . De doctrine van eigen daden moet van toepassing zijn, wat in eenvoudige woorden betekent dat als een partij zich op een duidelijke manier gedraagt en een redelijke verwachting genereert (bijvoorbeeld door een schadevergoeding aan te bieden zonder te spreken over schuld van de benadeelde), dan kan het niet “terugkomen” en en tegen te houden in de rechtspraak om voordeel te behalen. Dit steunt op goede trouw en op de juridische zekerheid , zodat buitengerechtelijke claims niet een valstrik of een latere verrassing worden.

Daarom vernietigt de TS de eerdere beslissing en beveelt dat er een nieuwe uitspraak wordt gedaan, maar zonder toe te staan dat de verzekeraar exclusieve schuld van de fietser of medeschuld aanvoert als dat niet in het oorspronkelijke gemotiveerde aanbod was vermeld.

Als u zich benadeeld voelt en in een situatie verkeert waarin u aansprakelijkheid kunt eisen voor schade die is geleden als gevolg van een verkeersongeluk, kunnen onze professionals u bijstaan bij het uitoefenen van uw claims.