Verschillende straffen voor vergelijkbare feiten

De keuze van een specifieke straf uit alle in de toepasselijke collectieve arbeidsovereenkomst vermelde straffen is een exclusieve bevoegdheid van de bedrijfsleiding. Dit recht is echter niet absoluut en wordt bepaald door twee principes:

• Typiciteit. Het feit moet vooraf gedefinieerd zijn als een overtreding in de toepasselijke collectieve arbeidsovereenkomst of in de wet.
• Legaliteit. De opgelegde straf moet ook voorzien zijn in de wet of in de collectieve arbeidsovereenkomst.

Over het algemeen is het niet verplicht dat identieke feiten altijd leiden tot dezelfde straf voor alle betrokken werknemers. Verschillende behandeling is volkomen wettig en niet discriminerend, mits er objectieve redenen zijn die dit rechtvaardigen.

Om een verschillende straf voor hetzelfde feit geldig te laten zijn, moet het bedrijf een individualiseringscriterium toepassen op basis van de volgende factoren:

• Beroepscategorie en verantwoordelijkheid. Het gedrag van een ondergeschikte kan niet worden vergeleken met dat van een leidinggevende, aangezien de laatste een hogere plicht tot loyaliteit heeft en een voorbeeld moet stellen.
• Gradatiefactoren. De anciënniteit, het type arbeidsovereenkomst en de persoonlijke omstandigheden van de overtreder beïnvloeden de ernst van de overtreding.
• Geen discriminatie. Verschillende behandeling is alleen onwettig als deze gebaseerd is op discriminerende redenen (zoals ziekte of represailles voor het claimen van bepaalde rechten).

Kortom, het bedrijf behoudt het recht om disciplinaire maatregelen te gradueren - altijd binnen de grenzen van de collectieve arbeidsovereenkomst - afhankelijk van de omstandigheden van elke werknemer. Hoe dan ook, in geval van verschillen tussen werknemers, moet het bedrijf uitleggen en documenteren waarom.

 

Onze professionals zullen u informeren over eventuele vragen die u heeft over disciplinaire bevoegdheid en straffen voor werknemers.