Huurcontracten

De Hoge Raad (HR) heeft de veroordeling bevestigd van een verhuurder (de eigenaar van het pand) om een schadevergoeding voor cliënteel te betalen aan zijn huurder (die de zaak runde), nadat het huurcontract voor het pand was beëindigd. In dit geval had de huurder 10 jaar een horecazaak in het pand geëxploiteerd (bijvoorbeeld een bar of restaurant). Toen het tijd was om het contract te beëindigen, weigerde de verhuurder om het te verlengen , en wilde bovendien de huurder niet compenseren zoals voorzien in art. 34 van de LAU, dat deze financiële vergoeding regelt wanneer een zaak die cliënteel heeft gegenereerd op die locatie, verloren gaat.

In dit geval had de huurder voldaan aan de vereisten om een claim in te dienen, aangezien hij aan de verhuurder zijn wens om het contract te verlengen voor nog eens 5 jaar had kenbaar gemaakt en de marktprijs , maar de eigenaar heeft die optie afgewezen. Bovendien heeft de huurder geen andere activiteit gestart binnen 6 maanden na het verstrijken van de huurovereenkomst, een vereiste dat ook als noodzakelijk wordt genoemd om deze schadevergoeding te kunnen eisen.

De verhuurder probeerde betaling te vermijden met een zeer specifiek argument dat zei dat horeca geen "commerciële activiteit voor verkoop aan het publiek" is , de uitdrukking die wordt gebruikt in art. 34 LAU om aanspraak te maken op schadevergoeding. Maar de Hoge Raad accepteerde dit niet. Integendeel, breidt de traditionele interpretatie uit van dat concept en maakt duidelijk dat horeca ook wordt meegerekend, omdat het klanten aantrekt en omdat er directe verkoop is aan de consument in een voor het publiek toegankelijke vestiging. Hiermee versterkt de Hoge Raad en consolideert hij de jurisprudentiële interpretatie van dit punt.

In situaties van geschillen met betrekking tot de verhuur van een bedrijfsruimte kunnen onze professionals u adviseren bij de verdediging van uw belangen