Beschermd wonen

De Hoge Raad heeft een zaak onderzocht over een specifieke wijziging van een algemeen stedelijk plan dat beoogde om openbare beschermde huisvesting te verkrijgen op geconsolideerd stedelijk terrein . De discussie richt zich op de vraag of stedenbouwkundige planning "dakreserveringen" kan opleggen voor openbare beschermde huisvesting op dit soort terrein wanneer bouwactiviteiten worden uitgevoerd (bijvoorbeeld bouwwerkzaamheden), en, indien dit de winstgevendheid van de eigenaar vermindert, of er een schadevergoeding moet worden betaald wanneer die last niet op een "eerlijke" manier onder eigenaars kan worden verdeeld. De appellant

betoogde, als belangrijkste idee, dat deze reserveringen voor openbare beschermde huisvesting niet kunnen worden geëist op geconsolideerd stedelijk terrein omdat —volgens zijn these— de verplichting alleen zou gelden voor VPP-reserveringen kunnen niet worden geëist in geconsolideerd stedelijk gebied omdat —volgens hun these— de verplichting alleen zou gelden voor stedelijke ontwikkelingsprojecten , niet voor bouwprojecten. En, als laatste redmiddel, stelde hij dat, indien de reservering toch wordt toegestaan, dit dan een beperking van het gebruik of de bouwmogelijkheden met zich meebrengt die, indien niet eerlijk kan worden verdeeld, financieel moet worden gecompenseerd. Het Hooggerechtshof had deze argumenten al verworpen. autonoom gebruik of bouwmogelijkheden die, indien niet eerlijk kan worden verdeeld, financieel moet worden gecompenseerd. Het Hooggerechtshof had deze argumenten al verworpen.

Het Hof bevestigt die beslissing. Het legt uit dat de autonome regelgeving de reservering van VPP heeft uitgebreid en staat ook toe om deze toe te passen op bouwprojecten op geconsolideerde stedelijke grond , en herinnert eraan dat deze mogelijkheid werd goedgekeurd door een gunstige criteria om VPP te plaatsen op reeds verstedelijkte grond en in nieuwe of bestaande gebouwen. Bovendien benadrukt het dat het recht op onroerend goed niet "absoluut" is, maar voorwaardelijk is op wat de stedenbouwkundige ordening voorschrijft, er bestaat geen "recht om te verbieden " dat woningen worden toegewezen aan VPP als de regelgeving dit toestaat. ”dat er woningen worden toegewezen als VPP indien de wetgeving dit toestaat.

Over de schadevergoeding , de TS geeft aan dat, om deze te claimen, de stedenbouwkundige beperking enkelvoudig moet zijn, de wettelijke verplichtingen moet overschrijden, niet eerlijk verdeeld kan worden en bovendien moet de eigenaar het betrokken recht daadwerkelijk aan zijn vermogen hebben toegevoegd (een verwachting is niet voldoende). In dit geval, aangezien de reserve gelijkelijk van toepassing is op de eigenaars, is er geen enkele beperking die een algemene schadevergoeding rechtvaardigt, het zou geval per geval moeten worden geanalyseerd .

Indien u financiële schade heeft geleden waarvoor de aansprakelijkheid van de Administratie kan voortvloeien, kunnen onze professionals de bijbehorende verantwoordelijkheden opeisen voor de vergoeding van de geleden schade